Ostatnia aktualizacja: 2018-06-27
Odnowa w Duchu Świętym Wspólnota  Radosć z Cieszyna Przy Parafii PW Św. Marii Magdaleny
Piątek, 17 sierpnia 2018 roku


Fragmenty komentarza O. Augustyna Pelanowskiego OSPPE dotyczącego Aniołów i Archaniołów.
"Cóż my, poziome robaki, możemy powiedzieć o anielskich duchach" (Św. Bernard z Clairvaux). Więcej nie wiemy o nich, niż wiemy. Nie jest to nasze piętro istnienia. (...) W Biblii, hebrajskim słowem MALAK, określa się nie tylko posłańca z "sufitu" świata, czyli z nieba, ale też człowieka posłanego z jakąś wieścią lub zadaniem. Aniołem, w znaczeniu szerszym może być człowiek - o dobrym duchu, ktoś kto swoją obecnością, promieniuje na nas miłością Bożą, Jego dobrocią; wyprowadza nas ze zła i wspiera w trudnych chwilach. Misja ewangeliczna, misja apostolska ma w pewnym sensie charakter anielski. Życie w czystości, w bezżeństwie też zrównuje człowieka z aniołami (Łk 20, 34-36). Nie lubią zdradzać swoich imion. Tak na prawdę znamy z imienia tylko trzech Archaniołów, reszta ukrywa je bardzo skutecznie i samych siebie też - są bardziej skromni i wierni nam, niż cień rzucany w słoneczny dzień. Dlaczego? Aniołowie nie zdradzają imion ze względu na to, żeby swoją tożsamością, blaskiem obecności nie odwrócić uwagi człowieka od czci IMIENIA BOŻEGO. (...) Chociaż sami nie zdradzają swych imion, swoją obecnością nas zmieniają. Przebywanie w obecności Boga tak udoskonala ich naturę, że piękno ich osobowości mogłoby odwrócić naszą uwagę od samego Boga. Niemożliwe jest nie zafascynować się pięknem aniołów, jeżeli ma się słabą relację z Bogiem. Wiedzą o tym i dlatego stoją w cieniu, po naszej lewej stronie. W Biblii, bardzo często, obecność anioła i Boga przenika się wzajemnie. Dzieje się tak dlatego, że natura anioła jest przezroczysta - bardziej niż świętego człowieka, a jego obecność jest jak okno dla Obecności Bożej. Anioł Go nie zasłania (Rdz 22,12). Człowiekowi jest bardzo trudno odróżnić obecność anioła od obecności Boga, ponieważ anioł jest zupełnie otwarty na Boga: całą szerokością swego istnienia. Jest czysty jak szkło, przez które widać to, co za nim, choć samo szkło trudno dostrzec. Anioł jest tak skromny, że aż przezroczysty dla Boga. (...) Światło jest naturą anioła, bo świecić, to nie zaciemniać obecności Bożej. Wszystko po to, aby jedynie Bóg doznawał chwały z powodu tego wszystkiego, co się dzieje. Jezus wymagał tego od swoich uczniów (Mt 5,16). (...) Służenie aniołów jest ich umiłowanym zajęciem, albowiem prześcigają się w naśladowaniu Boga, który stał się sługą człowieka w Chrystusie (Flp 2,6-7). Również Maryja zasługuje na określenie: Królowa Aniołów, ponieważ była służebnicą, niewolnicą woli Boga. Im wyżej stojący w hierarchii anioł, tym służy najniższym z ludzi. Michał, który jest patronem Izraela, właściwie służy narodowi, który większość swego istnienia przeżył na wygnaniu i w niewoli, w pogardzie i prześladowaniu. Michał jest też patronem kościoła - jakże bardzo prześladowanej wspólnoty religijnej, oraz wszystkich wygnanych i umierających, czyli najsłabszych. I odwrotnie - im bardziej pogrążony w otchłani demon, tym bardzie kusi wyniosłą i pyszną ludzką duszę. (...) Sam Lucyfer, jest pokazany w Biblii, jako dumny król Tyru - chciwy zysku i wynoszący się nad wszystko. Ale jego hebrajska wykładnia imienia LO-CIFIR znaczy: "ten, który się nie liczy" albo "ten, który nie jest zapisany". Im nędzniejszy demon, tym wyżej postawionych pyszałków pęta.

Źródło: Agenda Liturgiczna Maryi Niepokalanej

Wszystkie prawa zastrzeżone © 2011 odnowa.cieszyn.pl. Projekt,wykonanie i utrzymanie strony - pozycjoner.net